Δευτέρα, 24 Μαΐου 2021

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΜΠΟΪ ΣΟΥ...



«Η... πολλή δουλειά βολεύει τον αφέντη»!!!


Γράφει ο Νίκος Αγαμέμνων Καραβέλος

Μάχιμος Δικηγόρος

Από τότε που η επιστήμη αποκόπηκε, ευτυχώς, από τη μαγεία, πετώντας με τα φτερά της γνώσης προς την ελευθερία, από τότε, δυστυχώς, χρονολογείται και η ταύτιση της με την εξουσία, ενίοτε την πλέον στυγνή.

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα επιστημόνων που κατάντησαν «παλλακίδες».

Και σήμερα, παρά την πρόοδο της επιστήμης, όχι λίγοι περιφέρουν τις γαστέρες τους, και όχι το μυαλό τους, σε γιορτές και συνέδρια πολυεθνικών.

Πανεπιστημιακοί, αντί να διδάσκουν τα παιδιά μας, κατρακυλούν στη λασπουριά της ανοησίας.

Υποστηρίζουν τη μια στιγμή το ένα και την άλλη το αντίθετο.

Η επιστήμη, όμως, παρά τα τρωτά της, είναι έρευνα, αμφισβήτηση, παιδεία, αντίληψη, αξιοπρέπεια.

Είναι μάχη, κυρίως, για τη δημοκρατία, για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ιδιαίτερα ο νομικός, ιδίως ο δικηγόρος, υποχρεούται να υπερασπίζεται εκείνον που είναι στην ανάγκη, χωρίς κατ ανάγκην να ταυτίζεται μαζί του.

Γι αυτό έχει υπεράσπιση και ο χειρότερος εγκληματίας, και έχει πάντα δίπλα τον δικηγόρο του.

Σήμερα, όμως, παρατηρείται το φαινόμενο, οι γονείς που αντιτίθενται στην παράνομη υποχρεωτική επιβολή ιατρικών πράξεων, σε βάρος των ανήλικων παιδιών, να μη βρίσκουν δικηγόρο να τους υπερασπιστεί.

Σήμερα, όμως, παρατηρείται το φαινόμενο, εργαζόμενοι που αρνούνται να υποστούν παράνομη επιβολή ιατρικών πράξεων, να απειλούνται με απολύσεις ή να απολύονται, χωρίς οι λαλίστατοι να λαλούν το παραμικρό.

Σήμερα, όμως, παρατηρείται το φαινόμενο, καθηγητές πανεπιστημίου να περιφέρονται στα σοκάκια της τηλεόρασης, υποστηρίζοντας την δήθεν συνταγματικότητα του υποχρεωτικού μαζικού εμβολιασμού υγιών ατόμων, αποκρύπτοντας, γιατί το ξέρουν, πως τούτο απαγορεύεται ρητά από σπουδαία διεθνή και εγχώρια νομικά κείμενα.

Σήμερα όμως, παρατηρείται το φαινόμενο καθηγητές και δάσκαλοι, επίορκοι ως εκπαιδευτικοί αλλά και ως δημόσιοι υπάλληλοι, να γίνονται άμεσοι συνεργοί της πιο απαίδευτης, της πιο ανάλγητης εξουσίας, φτάνοντας στο σημείο να εμποδίζουν την είσοδο στις ιερές αίθουσες διδασκαλίας των «ατεστάριστων» μαθητών, «...εκτελώντας εντολές ανωτέρων», σαν παρακρατικοί της Χούντας.

Σήμερα, όμως, παρατηρείται το φαινόμενο να συμπράττουν επιστήμονες, ιατροί (κυρίως), νομικοί και λοιποί στην τρομοκράτηση του κόσμου, που μαστίζεται από την ανεργία και την απόγνωση.

Έχουν ανάγκη να είναι στο προσκήνιο, όχι ως επιστήμονες θεραπευτές των αναγκών, αλλά ως νταήδες της επιστήμης, παλικαράδες στο πλευρό των κρατούντων, έτοιμοι να νοικιάσουν φτηνά τα «πνευματικά” μπράτσα τους.

Κάποιος τέτοιος επιστήμων, που του ζητήθηκε να βοηθήσει ορθώνοντας το ανάστημα του, απάντησε πως "έχει δουλειά".

Να πούμε, λοιπόν πως «η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη»;

Όχι! Να πούμε, καλύτερα, πως «η πολλή δουλειά βολεύει τον αφέντη»!

Υ.Γ. Ο αείμνηστος φίλος ποιητής, Αργύρης Χιόνης, που χάθηκε τόσο πρόωρα, (στον οποίο οφείλω ότι έγραψα το βιβλίο μου: «Χωρίς Γραβάτα), έλεγε πως το ανάστημα του ανθρώπου ξεκινάει εκεί που τελειώνει το μπόι του»!

ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: