Παρασκευή, 28 Μαΐου 2021

«ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ»...



Μια φράση που ..συνήθως λένε οι Μοναχοί, αλλά πρέπει να μάθουμε να την λέμε κι ΕΜΕΙΣ...


Γράφει ο π. Νικόλαος Χελιώτης

Συνταξιούχος ιερέας - Πνευματικός

Μπορε νά τό χετε κούσει σέ συζητήσεις, λλά καί δ μέσα χουμε πε, καί σως χετε διαβάσει σέ σχετικά βιβλία τι πάρχει μιά φράση πού λένε συνήθως ο μοναχοί :

«Νά ᾿ναι ελογημένο».

Σο συμβαίνουν τά χειρότερα πράγματα, τά δυσκολότερα, τά πιό πιεστικά, τά πιό δικα, τά πράγματα πού σέ πονον πολύ καί κυριολεκτικά ποθνήσκεις, θά λεγε κανείς, κάτω πό τό βάρος λων ατν.

κείνη τήν ρα νά πες «νά ᾿ναι ελογημένο, Θεέ μου».

Δηλαδή σάν νά λές: «Νά πεθάνω γιά τήν γάπη σου».

Ατό τό «νά ᾿ναι ελογημένο» εναι δυό λεξολες, λλά τρόπος μέ τόν ποο θά τίς πε κανείς, λη στάση τς ψυχς κείνη τήν ρα πού λέει ατά τά λόγια εναι τέτοια, πού λο ατό τό βάρος, λη ατή πίεση, λος ατός φιάλτης, λος ατός θάνατος, πού εναι πάνω στόν νθρωπο, ξαφανίζονται, καί φυτρώνει μέσα στόν νθρωπο ζωή, φυτρώνει μέσα στόν νθρωπο καθαρότητα, χαρά, ετυχία, καί βρίσκει κανείς μέσα του τόν Θεό.

ς ν πολέσ τήν αυτο ψυχήν νεκεν μο καί το εαγγελίου, οτος σώσει ατήν.

χουμε πε καί λλη φορά τι συνήθως λέμε :

«Σηκώνω τόν σταυρό μου» «χω βάσανα σ᾿ ατή τή ζωή καί σηκώνω τά βάσανά μου».

πλς ατό δέν εναι ρση το σταυρο το Χριστο.

κενο πού χει μεγάλη σημασία εναι τι μέσα στά ποιαδήποτε βάσανα –διότι μέσα στά βάσανα καθένας μας θά θυσιάσουμε τόν αυτό μας, θά πεθάνουμε καί θά βρομε τόν Χριστό καί θά ζήσουμε– μέσα σ᾿ ατές τίς δυστυχίες, πρέπει νά πεθάνει ατή ντίδραση πού πάρχει μέσα μας, ατή ντίσταση πού πάρχει μέσα μας, πού δέν θέλουμε νά ποταχθομε στόν Θεό, πού δέν θέλουμε νά κολουθήσουμε τόν Θεό, σάν νά εναι αυτός μας θεός.

χουμε πε τόσες φορές: παρακαλομε τόν Θεό, λλά τόν παρακαλομε τσι πού σάν νά εναι ατός δολος κι μες νά εμαστε θεός καί τόν παρακαλομε νά λθει νά μς βοηθήσει.

χι.

Ατός εναι Θεός, κι μες εμαστε τά παιδιά του, τά πλάσματά του, καί πάρχει μέσα μας μαρτία, πάρχει μέσα μας θάνατος, καί γιά νά πεθάνουν ατά, πρέπει νά πεθάνουμε, πως Χριστός, γιά νά θανατώσει τόν θάνατο, πέθανε.Θανάτ θάνατον πατήσας.

Δέν σταυρώθηκε τυχαα Χριστός, δέν πέθανε τυχαα Χριστός.

Σταυρώθηκε καί πέθανε γιά μς.

κενος δέν εχε κανέναν λόγο νά πεθάνει.

Πεθαίνει γιά μς.

λλά γιά νά πεθάνει μαρτία, γιά νά πεθάνει θάνατος, γιά νά καταστραφε δης, γιά νά κατατροπωθε διάβολος, πρεπε νά πεθάνει Χριστός.

θάνατος καταργεται, τήν ρα κριβς πού Χριστός περνάει μέσα πό τόν θάνατο.

τσι εναι.

Τήν ρα πού πεθαίνεις μέ τόν Χριστό, θανατώνεται μέσα σου θάνατος.

Καθώς λοιπόν στή ζωή μας ρχονται λα ατά τά διάφορα, κι μες νομίζουμε τι ατά εναι καταστροφή μας, άν μαζί μέ τόν Χριστό κι μες πεθάνουμε, θά πεθάνει μαρτία, θά πεθάνει θάνατος καί θά ναστηθομε μέ τόν Χριστό καί θά ζήσουμε.

νεκεν το Χριστο καί το Εαγγελίου.

Πιό συγκεκριμένα : ρρωσταίνει κανείς.

Βέβαια, θά πάει καί στόν γιατρό, θά πάρει καί τά φάρμακά του, θά πάει καί στό νοσοκομεο καί που χρειάζεται.

Ατή μως εναι πρακτική, ξωτερική πλευρά το προβλήματος.

βαθύτερη, πνευματική πλευρά εναι νά σκεφθε κανείς καί νά πε:

«Γιατί ρρωσταίνει νθρωπος;

Γιατί ρρώστησα γώ;

Διότι εμαστε μαρτωλοί.

άν δέν μασταν μαρτωλοί, άν δέν εχαμε πέσει, δέν θά ρρωσταίναμε».

Διότι Θεός δέν φτιαξε τόν νθρωπο γιά νά ρρωσταίνει.

λλά πίσης Θεός δέν χαίρει νά βλέπει τόν νθρωπο νά τυραννιέται· χι.

Γιατί τότε φήνει νά ρρωσταίνει;

κριβς, γιά νά περάσει νθρωπος μέσα πό τόν πόνο τς ρρώστιας καί νά καταλάβει καλά-καλά τί σημαίνει νά φύγεις πό τόν Θεό, τί σημαίνει νά πέσεις, τί σημαίνει νά εσαι μαρτωλός, νά χεις τήν μαρτία, νά εσαι παιδί το δάμ.

Καθώς λοιπόν εσαι ρρωστος καί πονς καί ποφέρεις, τά συνειδητοποιες λα ατά καί λές :

«Νά ᾿ναι ελογημένο, Θεέ μου.

Μς ξίζουν ατά καί χειρότερα.

λλά σύ πού εσαι Θεός καί πού πέρασες μέσα πό τόν πόνο καί πό λα ατά καί τά κατήργησες, σύ βοήθησε κι μένα, στε μαζί μ᾿ σένα νά ζήσω ατόν τόν πόνο, μαζί μ᾿ σένα νά περάσω ατή τή θλίψη, μαζί μ᾿ σένα νά κακοπάθω, κριβς γιά νά καταργηθον».

ν τά πάρεις τσι, τήν ρα κείνη καταργεται ρρώστια.

Τήν ρα πού εμαι ρρωστος, καταργεται ρρώστια, πως τήν ρα πού πέθαινε Χριστός, καταργήθηκε θάνατος.

Τήν ρα πού Χριστός πάθαινε ,τι πάθαινε νεκα τν μαρτιν τν νθρώπων, καταργονταν ο μαρτίες, καταργονταν διάβολος.

Τήν ρα λοιπόν κείνη πού εσαι ρρωστος τιδήποτε λλο πάσχεις, κείνη τήν ρα κριβς ατή ρρώστια καταργεται καί γιά σένα.

λη ατή θλίψη, λη ατή συνέπεια τς μαρτίας, καταργεται τήν ρα κριβς πού τήν περνς.

λλά πρέπει νά τήν περνς νεκεν το Χριστο καί το Εαγγελίου.

ποιος ποφασίσει νά κολουθήσει τόν Χριστό, δέν θά ργήσει νά καταλάβει τί πεσμα, τί ντίδραση, τί θέλημα χουμε μέσα μας, πς κλωτσάει κάτι πό μέσα μας καί δέν θέλει νά ποταχθε.

Καί μες ποτάσσουμε τόν αυτό μας, θέλει δέν θέλει, στόν Χριστό καί παρνούμαστε τήν τάση πού χουμε γιά νά ξεφεύγουμε.

Γιατί τήν ρρώστια δέν μπορες νά τήν ξεφύγεις, λλά εναι λλα πράγματα πού τά ξεφεύγεις.

ς πομε, πρέπει νά καθίσεις νά προσευχηθες γιά τήν γάπη το Χριστο καί πειδή δυσκολεύεσαι, ξεφεύγεις.

, ξεφεύγεις γιά νά μή νηστεύσεις γιά τήν γάπη το Χριστο.

Καθώς σέ δικε λλος, νά προσπαθήσεις νά μή θυμώσεις, νά μήν γανακτήσεις, νά μήν χεις μέσα σου μίσος καί κδικητικότητα.

Θά προσπαθήσεις, ν σο ρχεται νά περηφανευθες, νά μήν περηφανευθες.

Θά προσπαθήσεις νά μήν ντιμιλήσεις κτλ.

Ξεφεύγεις μως καί δέν προσπαθες. Καί λλα τέτοια.

ν στήν ρρώστια, πως καί στίς λλες συμφορές πού ρχονται, θέλεις δέν θέλεις, δέν μπορες νά ξεφύγεις.

κενα πού τά φίστασαι, θέλεις δέν θέλεις, άν δέν πάρεις σωστή στάση, πνε χαμένα.

λλά κενα πού μπορες νά μήν τά ξεφύγεις καί τά ξεφεύγεις, κόμη περισσότερο πνε χαμένα.

δ κριβς εναι τό θέμα· νά μήν τά ξεφύγεις καί νά προσπαθήσεις, παρνούμενος τόν αυτό σου, πού θέλει νά ξεφύγει.

«χι. Δέν θά ξεφύγεις.

δ· θά πονέσεις», νά πες στόν αυτό σου.

Ατό εναι σταυρός, ατό εναι πάρνηση το αυτο σου, ατό εναι ρση το σταυρο, ατό εναι θάνατος.

Καί πειδή ατό λο τό κάνεις γιά τόν Χριστό, θά λθει ζωή μέσα σου.

αυτός σου δέν θά χαθε, καθώς τόν χάνεις γιά τήν γάπη το Χριστο, λλά τότε εναι πού θά ζήσει αυτός σου, τότε εναι πού θά ζήσει ψυχή σου.

άν δέν τά καταλάβουμε τσι τά πράγματα, άν δέν τά πάρουμε τσι καί δέν ρχίσουμε τσι νά ζομε, τσι νά γωνιζόμαστε, λο χριστιανοί θά εμαστε καί λο δέν θά εμαστε.

λο θά κομε τι Χριστός μς λύτρωσε, Χριστός μς σωσε, Χριστός μς φερε χαρά, Χριστός μς φερε ετυχία, λο θά τά κομε ατά καί δέν θά τά βλέπουμε.

Γιατί;

Διότι θά πάρχει μέσα μας ατό πού τά μποδίζει.

Θά πάρχει μέσα μας παλαιός νθρωπος, θά πάρχει μέσα μας τό θέλημα, μαρτία, τά ποα δέν θέλουμε νά τά παρνηθομε, δέν θέλουμε νά τά θανατώσουμε.

Πρέπει λοιπόν νά παρνηθε κανείς τόν αυτό του, νά πεθάνει μέ τήν ννοια ατή, γιά νά μπορέσει νά ζήσει.

ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: