Παρασκευή, 14 Μαΐου 2021

«Να έχουμε φόβο Θεού και όχι …αρρωστοφοβία»!!!

 morfou neofytos fobos 1


Του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου


Γνωρίζετε τι μβολιασμς εναι νας τρόπος μείωσης το πληθυσμο μ τν πρόκληση θανάτων, νιάτων σθενειν κα τ στείρωση τς νέας γενες;

Εναι δυνατν σ λα ατ τ πάνθρωπα κα ντιχριστιανικ πο σχεδιάζει Νέα Τάξη, πατριάρχες, ρχιερες κα ερες ν μεταφέρουν στ πνευματικά τους τέκνα ,τι τ πρόβλημά μας εναι μόνο γιατρικ κα χι πνευματικό;

ς κ τούτου, ο πόρτες τν κκλησιν τς ερς Μητροπόλεως Μόρφου θ εναι νοιχτς γι λους νευ διακρίσεων, γι νδρες κα γυναίκες, γέρους, γι νέους κα παιδιά, γι ρρωστους κα γιες, γι μβολιασμένους κα νεμβολίαστους, γι λους τος νθρώπους μηδενς ξαιρουμένου διότι κκλησία εναι νοσοκομεο ψυχν κα σωμάτων.

Εναι τ ντως θεραπευτήριο πο δ κα δύο χιλιάδες χρόνια δέχεται νθρώπους πο ρχονται μ σωματικς κα ψυχικς σθένειες κα φεύγουν γιες, κα νθρώπους πο ρχονται σωματικ «γιες», κι μως πιτρέπει Θεός, κόμα κα μέσα στν ναό Του ν πεθάνουν, γιατί Κύριος τς ζως κα το θανάτου εναι ναστημένος Χριστς «γ εμι νάστασις κα ζωή.

πιστεύων ες μέ, κν ποθάν, ζήσεται· κα πς ζν κα πιστεύων ες μ ο μ ποθάν ες τν αἰῶνα.» (ωαν. 11, 25-26)

Πρέπει λοι ο ρθόδοξοι ν ντιληφθομε τι μες ζομε τν αωνιότητα π τν παρόντα αώνα.

ργαζόμαστε γι τν αώνια ζω κα κοινωνομε σμα κα αμα Χριστο.

Λαμβάνομε Πνεμα γιο «ες φεσιν μαρτιν κα ζων αώνιον».

Κι ποιος προσέρχεται στ μυστήριο τς Θείας Εχαριστίας «Μετ φόβου Θεο πίστεως κα γάπης», και κοινωνε μ φόβο Θεο, μ γάπη κα πίστη, τ μόνο πο παίρνει εναι γιο Πνεμα.

Δν παίρνει ρρώστια, δν παίρνει θάνατο.

Ν χομε φόβο Θεο κα χι ρρωστοφοβία.

Κα τ πότε θ φύγουμε π ατ τ ζωή, σ ποιά λικία κα μ ποιό τρόπο τ ποφασίζει μόνο Θεός « κα νεκρν κα ζώντων τν ξουσίαν χων ς θάνατος Βασιλεύς, κα ναστς κ νεκρν, Χριστς ληθινς Θες μν».

να πλο πανάρχαιο, θεραπευτικ κα ποτελεσματικ κατ τς φοβίας, το τρόμου κα τν ναντίων δαιμονικν δυνάμεων εναι ο Ψαλμο το προφητάνακτος Δαβίδ, τ ερ Ψαλτήριο.

νας σύγχρονος σιος σκητής, Γέρων Θεόδωρος σπηλαιώτης στ γιοφάραγγο τς Κρήτης ( 2016), φήνει σ μς τος συγχρόνους ρθοδόξους, πο συνήθως περιορίζουμε τν πνευματικότητά μας σ μιλίες, θαύματα κα προφητολογίες, σ εσεβισμος κα γεροντισμούς, τν ξς παρακαταθήκη:

«ν θ μ ρωτοσατε ν σς π, τ κατλαβα τσα χρνια στν ρημο, θ σς παντοσα μ μι λέξη 

τν δναμη το Ψαλτηρου.

ν ξεκινοσα τ ζωή μου τρα, να θ πσχιζα ν κνω, ν ποστηθσω τ Ψαλτρι.

Ατ εναι γονικ μτρα τς νοερς προσευχς.

Ατ εναι τ εφορο χμα, που εδοκιμε σπρος τς εχς.

Ατ μαστζει τος δαμονες.

ταν διβαζα, στς γρυπνες μου, τ Ψαλτρι, ρχόταν δαμονας, πο μούγκριζε σν γριχοιρος στ ατί μου.

Εδικ, ταν λεγα τν στχο, ‘‘νασττω Θες...’’ κα τν στχο πο λει, ‘‘Σ ε Κριος κα Θες μου’’.

Λυσσοσε, μ πιανε π τν λαιμ, μ πνιγε.

Μπρδευε τ λγια μου, γι ν μν τ π.

Τσο πολ καιγταν…».

Κα μέγας σύγχρονος προφήτης το γένους, σιος Παΐσιος γιορείτης, μς ποκαλύπτει παρόμοιες μπειρίες του γι τ δύναμη κα φέλεια το Ψαλτηρίου.

«Πση παρηγορι βρσκω μ τ Ψαλτρι!

Ατν τ μιμιση ρα πο διαβζω τ Ψαλτρι τν βλπω σν τν πι θετικ βοθεια πρς τν κσμο…

Τ Ψαλτρι εναι θεπνευστο, εναι γραμμνο μ θεο φωτισμ, γι’ ατ χει τσο δυνατ, τσο βαθι νοματα…

Μ τ Ψαλτρι νιθω μιν γαλλαση·...».

«Χτυποσα τν διβολο μ τ πυροβλο.

Τν μρα τν χτυποσα μ τ Ψαλτρι, τ βρδυ μ τν εχ».

Μεγάλος εναι ριθμς τν πιστν, πο νταποκρίθηκαν στ κάλεσμά μας —στ κάλεσμα τς Χάριτος το Θεο γι ν διαβάζουν καθημεριν τ Ψαλτήριο, μέσα στ πλαίσιο τς προαναφερθείσας θεραπευτικς γωγς, πρς πνευματική τους νίσχυση, πρς θωράκιση το κόσμου π τν πήρεια τν ντικειμένων δαιμονικν δυνάμεων.

Συνάμα μως ο πιστοί, μέσα π τν προσευχ ατ π τ πρωτότυπο κείμενο τν Ψαλμν το Δαβίδ, διδάσκονται κα ραία κκλησιαστικ λληνικά.

Κα τ λληνικ ατ εναι γλώσσα το Εαγγελίου κα τς θεολογίας τν γίων Πατέρων μας.

Σ μία ποχή, πο ο Νεοταξίτες πιτίθενται τόσο προκάλυπτα, μες ν ναλάβουμε τ πλα το Δαβίδ, τν Ψαλμν του, γαπώντας τν νικητ το θανάτου, τν Κύριον κα Θεόν μας ησον Χριστόν.

«δίψησέ σε ψυχή μου, ποσαπλς σοι σάρξ μου, ν γ ρήμ κα βάτ κα νύδρ».

ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: