Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020

Μεγαλύτερο σεβασμό στον εγχώριο τουρισμό...



Γιατί από τους Έλληνες προσπαθούν και πάλι να βγάλουν τα σπασμένα...


Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 
Ο τουρισμός εκπέμπει SOS, αλλά από τους Έλληνες προσπαθούν και πάλι να βγάλουν τα σπασμένα...
Δεν ξέρω εσείς, αλλά δικοί μου γνωστοί και φίλοι που αναζητούν αυτές τις ημέρες κατάλυμα για ολιγοήμερες διακοπές διαπιστώνουν ότι οι τιμές κάθε άλλο παρά φθηνές είναι.
Τουλάχιστον για τα ελληνικά βαλάντια.
Και δεν συζητάμε για όσα καταλύματα βρίσκονται σε απόσταση ολιγόωρης οδήγησης από την Αθήνα.
Εκεί ίσως και να είναι φέτος ακριβότερα από πέρυσι.
Γιατί η μεγάλη πλειοψηφία αποφεύγει τις μετακινήσεις με πλοίο ή αεροπλάνο.
Και λόγω κορονοϊού, αλλά και για λόγους οικονομίας. 
Αλλά και σε προορισμούς όπου υπάρχει πρόβλημα, που κυνηγούν ακόμα προς το παρόν τον τουρίστα με το ντουφέκι, όσοι ανοίγουν, γιατί δεν ανοίγουν όλοι, τις κρατούν τις τιμές τους.
Οι προσφορές και οι εκπτώσεις είναι σχετικά μικρές.
Δεν αποτελούν πλην κάποιων εξαιρέσεων κίνητρο.
Μπορεί βέβαια οι άνθρωποι να μην βγαίνουν, μπορεί να ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα έρθει ο κόσμος.
Ίσως... 
Στο τέλος θα βγει ο λογαριασμός και θα φανεί αν η τακτική αυτή θα αποδώσει ή αν θα ήταν προτιμότερο να κάνουν ελκυστικότερες προσφορές.
Η φετινή χρονιά είναι λίγο πολύ χαμένη.
Με δεδομένη ωστόσο την καθίζηση στις τουριστικές αφίξεις από το εξωτερικό, οι Έλληνες ξενοδόχοι και γενικότερα οι άνθρωποι του τουρισμού, δεν διαφοροποίησαν τη στρατηγική και τις στοχεύσεις τους.
Δεν στόχευσαν στον εσωτερικό τουρισμό.
Προτίμησαν όσοι άνοιξαν να ποντάρουν στο ότι κάποια στιγμή κάποιοι θα έρθουν, έστω και λιγότεροι.
Μπορεί να είναι και δέσμιοι των tour operators, όμως δεν φάνηκαν μέχρι τώρα ευέλικτοι. 
Βεβαίως τα περιθώρια αξιοποίησης του εσωτερικού τουρισμού είναι πεπερασμένα.
Ίσως μικρότερα από εκείνα μίας ακόμα και ελάχιστης προσέλευσης από το εξωτερικό.
Όμως σε μία χρονιά όπως η φετινή, που οι αφίξεις είναι χαμηλού βεληνεκούς και ποσοτικά αλλά και ποιοτικά, ο εγχώριος τουρισμός θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να δώσει κάποιες καλύτερες ανάσες αν το πράγμα είχε εξ αρχής οργανωθεί διαφορετικά.
Για παράδειγμα είδατε καμιά καμπάνια μαζικής πρόσκλησης εκ μέρους των τουριστικών και ξενοδοχειακών φορέων για την προσέλκυση Ελλήνων τουριστών;
Προφανώς η οικονομική τους δυνατότητα είναι λόγω της κρίσης περιορισμένη, όμως ο Έλληνας, ακόμα και στα χειρότερά του, θα ξοδέψει και κάποια χρήματα στην τοπική οικονομία των περιοχών που επισκέπτεται.
Και συνήθως περισσότερα από όσα ξοδεύουν οι all inclusive ταξιδιώτες των μεγάλων tour operators.
Σε μία κανονική χρονιά προφανώς και δεν αποτελούν κέντρο βάρους του τουρισμού οι εγχώριοι τουρίστες.
Σε μία χρονιά όμως όπως η φετινή, αν οι τιμές ήταν ελκυστικές θα μπορούσε να αποδώσει κάποιους καρπούς η εγχώρια κίνηση. 
Όμως η πλειοψηφία των επαγγελματιών του χώρου εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν και φέτος τον Έλληνα τουρίστα ως αφορμή για να βγουν τα σπασμένα.
Και αυτό θα γυρίσει μπούμεραγκ αν δεν το συνειδητοποιήσουν.
Στον χώρο του τουρισμού υπάρχουν θεσμικοί φορείς στους οποίους ηγούνται ικανοί άνθρωποι.
Αξιόλογοι τεχνοκράτες και γνώστες του χώρου και του αντικειμένου.
Προλαβαίνουν ακόμη να συμμαζέψουν έστω και την τελευταία στιγμή την κατάσταση και να απευθύνουν προσκλητήριο στον εγχώριο τουρισμό.
Με καμπάνιες, με προσφορές, με ελκυστικά και προσιτά πακέτα, με μεγαλύτερο σεβασμό στον Έλληνα τουρίστα.
Πολλοί είναι εκείνοι που λόγω της κατάστασης μόλις αυτές τις ημέρες σχεδιάζουν τις ολιγοήμερες έστω διακοπές τους.
Ας αξιοποιήσουν οι άνθρωποι του τουρισμού καλύτερα τις δυνατότητες του εγχώριου τουρισμού και κατά πάσα πιθανότητα θα βρεθούν κερδισμένοι, ή τουλάχιστον όχι ολότελα χαμένοι...

Δεν υπάρχουν σχόλια: