Παρασκευή, 10 Απριλίου 2020

Συμβουλές στην εποχή του “Μένουμε σπίτι” απο μια μοναχή...



Την μοναχή Σωφρονία...


Μήνυμα από τη μοναχή Σωφρονία στον καιρό του … «ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ»…
Ο μέρες περνον καί νέα κατάσταση φαίνεται νά εναι μιά πραγματικότητα μόνιμη πού δέν λλάζει
ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ καί ρχίζουμε νά ζομε μιά διαφορετική καθημερινότητα πό ατές πού εχαμε συνηθίσει.
κούγεται πλό καί ξεκούραστο “Μένουμε σπίτι” λλά δέν εναι στήν πραγματικότητα τσι.
Χρειάζεται πολύς κόπος καί πολύς γώνας γιά νά μείνεις σπίτι 24 ρες τό 24ωρο καί νά πικοινωνήσεις μέ τήν οκογένειά σου καί νά συμβιώσεις σέ να χρο λίγων τετραγωνικν.
Καί σκεφτετε πίσης τι λα τά σπίτια δέν εναι σπίτια-γήπεδα μέ τεράστια σαλόνια καί διαφορετικά πνοδωμάτια γιά τό κάθε παιδί.
Συχνά ναγκάζονται δύο τρία τομα νά χρησιμοποιον τό διο πνοδωμάτιο.
καιρός πού θά μείνουμε σπίτι εναι προσδιόριστος χρονικά καί ατό σως καί εναι ατία τς γωνίας μας, τς νικανότητός μας νά προβλέψουμε κάτι.
Γιατί συνήθως εχαμε μάθει νά προβλέπουμε καί νά ργανώνουμε τά πάντα.
Τώρα ξαφνικά ΝΙΩΣΑΜΕ τι χάσαμε τόν ΕΛΕΓΧΟ ποιασδήποτε καταστάσεως.
χουμε πλετο χρόνο-κάτι πού παλιά κυνηγούσαμε-καί …δέν ξέρουμε τί νά τόν κάνουμε!
Τό πρτο πού θά πρέπει νά προσέξετε εναι νά μήν κάθεστε ΟΛΗ ΜΕΡΑ στίς ΕΙΔΗΣΕΙΣ στήν τηλεόραση.
Εναι τό μεγαλύτερο κακό πού μπορετε νά κάνετε στόν αυτό σας!
πιλέξτε μία συγκεκριμένη ρα νοίξτε τίς εδήσεις νημερωθετε καί μετά μέ θέληση κλεστε τήν τηλεόραση.
Ελικρινά δέν βοηθάει κανέναν!
Εδικά ν χετε μικρά παιδιά στό σπίτι.
ργανστε τή ζωή μας μέ πρόγραμμα σάν νά σς δόθηκαν ξαφνικά ΔΙΑΚΟΠΕΣ πό τή δουλειά σας κάτι πού ΟΛΟΙ κάποτε μάταια τό πιθυμούσατε.
Θυμηθετε πόσα παράπονα κάνατε πού δέν εχατε τό χρόνο νά πιετε να καφέ, νά διαβάσετε να βιβλίο!
Τώρα σίγουρα πάρχει ατός χρόνος καί μάλιστα πλετος!
φο σίγουρα καθαρίσατε ΟΛΕΣ τά σπίτια μέ κάθε πιμέλεια-ταν καί ατό ναγκαο-καιρός νά βρετε λίγο ληθινό χρόνο γιά τόν αυτό σας.
Νά στρέψετε τό βλέμμα στήν ψυχή καί στήν καρδιά σας καί νά ρεμήσετε.
ς σταματήσουν ο συγκρούσεις, ο τυχοδιωκτικές ποθέσεις, τά σενάρια, ο πιθέσεις στούς λλους, ς σταματήσουν πιτέλους ατοί ο ΕΓΩΙΣΜΟΙ!
Ας βάλουμε να πρόγραμμα προσευχς καθημερινό καί νά τό τηρομε!
ς μήν φήσουμε τήν πελπισία καί τά ρνητικά σενάρια νά μς κατακλύζουν.
Τώρα νιώσαμε τήν δυναμία μας σίγουρα!
Νιώσαμε τι εμαστε ΟΛΟΙ ο νθρωποι ετε χουμε χρήματα ετε χι στήν δια κατάσταση.
Τώρα νιώσαμε τόν πόνο γιατί εναι καί δικός μας.
ς μήν παραπονιόμαστε.
ς μήν κινδυνολογομε.
ς σκεφτομε λογικά.
,τι καί νά γίνει να εναι σίγουρο.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.
πως τόσα δεινά πέρασε νθρωπότητά μας.
Καί παγκόσμιους πολέμους καί πενα καί λλους λοιμούς καί πανδημίες.
πλά μες δέν χουμε ζήσει δύσκολες συνθκες καί εμαστε τόσο καλοζωισμένοι πού δέν χουμε ντοχές γιά τό παραμικρό!
Γιαυτό καί ποφέρουμε τόσο!
Καί μως σκεφτετε τι καί δυνατότητα νά μείνουμε σπίτι εναι μιά ελογία, τή στιγμή πού πάρχουν συνάνθρωποί μας στεγοι πού δέν χουν σπίτι!
Σκεφτετε το μόνο γιά λίγα λεπτά καί ρκε γιά νά πετε να ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ μέσα πό τήν καρδιά σας.
Τό θέμα τώρα τς κκλησίας γιά μς τούς ρθόδοξους χριστιανούς, τούς πιστούς εναι να δυνηρό ζήτημα.
Θά τό λεγα σάν ψυχικό μαρτύριο.
ντί νά κνευριζόμαστε, ντί νά δημιουργομε ριστικές καταστάσεις, μπορομε νά πομείνουμε ερηνικά μέχρι νά δομε τί θά πε Θεός;;
Μπορομε νά προσευχηθομε καί ξέρετε καλά ν εστε ληθινά πιστοί πώς μπορομε ΒΟΥΝΑ μέ τήν πίστη μας νά μετακινήσουμε.
Τό Εαγγέλιο εναι γεμάτο παραδείγματα μεγάλων θαυμάτων καί νάστασης νεκρν μόνο καί μόνο μέ τήν πίστη ατν πού πλησιάζαν τόν Χριστό.
Ξέρω πονάει σιωπή τς καμπάνας, τό κλείσιμο τν κκλησιν, στέρηση τς θείας κοινωνίας μως νά σς ρωτήσω κάτι;;
ταν τά εχαμε τά κτιμούσαμε;;
Πηγαίναμε κάθε Κυριακή στήν κκλησία;;
Κοινωνούσαμε;;
κοινωνούσαμε προετοιμασμένοι κατάλληλα;;
Μήπως τό διάστημα ατό εναι να διάστημα μετανοίας καί προσευχς καί κτίμησης κάποιων “δεδομένων”πραγμάτων;;
Γιαυτό δέν πρέπει ποτέ νά θεωρομε ΤΙΠΟΤΕ ς δεδομένο.
Οτε τό τι ξυπνμε τό πρωί.
Οτε τό τι περπατμε, μιλμε, γγίζουμε, χαμογελμε.
 Οτε ο φίλοι, οτε οκογένεια εναι δεδομένοι.
Κάθε τι πρέπει νά τό βλέπουμε γιά πρώτη φορά καί νά ζομε τό ΤΩΡΑ του.
Τήν ξία τς μέρας!
Ξέρω τι μπορε νά φαίνονται ραία λόγια, λλά πραγματικά κάτι πρέπει νά κάνουμε γιά νά μή βουλιάξουμε στή μοναξιά, στήν πελπισία, στό σκοτάδι.
Πολλοί μίλησαν γιά ψυχοφάρμακα.
τι χρόνος μετά τόν ό θά εναι περίοδος πού θά μαζεύουμε τά συντρίμμιά μας.
ΟΜΩΣ γιατί;;
Γιατί νά μή δείξουμε ΕΔΩ καί ΤΩΡΑ τήν ληθινή μας πίστη καί τήν γωνιστικότητά μας;;
Πολλοί πο μς μπορε κάποτε νά θαύμαζαν τά μαρτύρια τν γίων.
Νά, μιά καλή εκαιρία νά “μαρτυρήσουμε” κι μες μέ τή στέρηση σων γαπμε καί κυρίως τν κολουθιν καί τς Θείας Κοινωνίας.
Ο πατέρες μιλον καί γιά πνευματική Θεία Κοινωνία μέσ τς προσευχς.
Εναι καταλληλότερος χρόνος πιστέψτε με γιά νά ρχίσουμε καί νά καλλιεργήσουμε τή ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.
Καί ν γαπμε πραγματικά τίς κκλησιές μας, τόν Θεό, τούς γίους τήν κκλησία μας, ς καταλάβουμε τι ΟΛΑ ΑΥΤΑ δέν στέκουν χωρίς ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ λλά καταντνε ξερές καί τυπικές παραδόσεις καί δέν χουν ΖΩΟΓΟΝΟ ΔΥΝΑΜΗ.
μες θά δώσουμε ΠΝΟΗ καί ξία σέ ατό τό διάστημα τς ναμονς.
μες θά βάλουμε τόν ΧΡΙΣΤΟ δυναμικά στή ζωή μας καί θά τοιμαστομε γιά κείνη τήν ρα τς ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ που μέ λαχτάρα λλά καί μέ καθαρότητα ψυχς καί σώματος θά μετάσχουμε στό ΘΕΙΟ ΠΟΤΗΡΙΟ.
Μέχρι τότε-πού θά ρθει κείνη ρα-ν μς ξιώσει Θεός καί μς δώσει χρόνο μετανοίας, χρόνο πίγειας ζως-ς κάνουμε τήν ψυχή μας ΑΓΑΘΗ ΓΗ τοιμη νά ΤΟΝ ΥΠΟΔΕΧΘΕΙ.
ΑΜΗΝ!
μοναχή Σωφρονία
Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Ακράτας

2 σχόλια:

Νεκταριος είπε...

Κατ αρχην να πω οτι τα λογια της γεροντισσας Σοφρωνιας τα ασπαζομαστε πληρως.
Να σας ενημερωσω λοιπον οτι γνωριζω 3 περιπτωσεις συνανθρωπων μας που εχουν καταληξει απο διαφορες αιτιες ,εγκεφαλικο,ανακοπη κλπ κ ΄΄καποιοι΄΄ πλησιαζουν μεσα στο νοσοκομειο η την κλινικη τους συγγενεις κ τους ζητανε να συγκατατεθουν εναντι΄΄αμοιβης΄΄ να δηλωθει ο θανατος ως απο τον κορωνοιο.
Πως αλλιως θα συντηρησουν το παραμυθι τους?

km58 είπε...

ΔΕΝ τους βγαίνει αδελφέ... ΔΕΝ δικαιολογούνται τέτοια ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΜΕΤΡΑ με 90 θανάτους και 3000 νοσούντες...Προσωπικά πιστεύουμε ότι κάτι μεγάλο θα ζήσουμε το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ... όπως ζούμε με τους ελάχιστους νοσούντες που δεν οφείλονται στα ΜΕΤΡΑ τους, αλλά στην ΑΝΩΘΕΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ... Είδομεν...