Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

Νοσταλγώ…



Όταν η πόρτα της φυλακής μας ανοίξει, ας πούμε επιτέλους «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ», σ’ αυτό που άλλοι ονομάζουν Πλάση, εγω αποκαλώ Θεό.


Νοσταλγώ…
Νοσταλγώ τις ηλιόλουστες μέρες που ο ήλιος μου χάιδευε το πρόσωπο και μου ψιθύριζε λόγια, σαν εραστής που θέλει να προσφέρει τον έρωτά του σε μια γυναίκα, να την κάνει ευτυχισμένη…
Νοσταλγώ την βροχή που με μούσκευε καθώς διάβαινα τους νοτισμένους δρόμους κι εκείνη έπεφτε πάνω μου πότε απαλή, πότε αγριεμένη όμως με εξάγνιζε, με έκανε να νοιώθω καθαρή…
Νοσταλγώ το περπάτημα ανάμεσα σε δέντρα με το τιτίβισμα των πουλιών να υφαίνει ύμνους στην Φύση και το ερωτικό τους κάλεσμα να αγναντεύει το ξύπνημα του ήλιου, το βύθισμα του…
Νοσταλγώ τ’ αγνάντεμα της θάλασσας, καθισμένη στη χρυσή άμμο, ενώ εκείνη μου έγλυφε αχόρταγα τις άκρες των ποδιών, άλλοτε θυμωμένη, άλλοτε γλυκιά σαν μέλι, που θέλεις να γευθείς στο στόμα σου, άλλοτε σαν άρωμα που θες να φοράς επάνω σου…
Νοσταλγώ τον αγέρα που με εκνεύριζε, καθώς μου άρπαζε τα μαλλιά και μου χάλαγε το χτένισμα τραγουδώντας μου τις περιπέτειες του.
Νοσταλγώ τη βόλτα με το φεγγάρι, καθώς μ’ ακολουθεί και με θωρεί από ψηλά, απορημένο που περπατώ μόνη…
Νοσταλγώ τα γέλια των παιδιών στις παιδικές χαρές, τις τσιρίδες τους, τα κλάματα τους, τις απορίες τους, τα νάζια τους…
Νοσταλγώ τα γέλια της παρέας, γύρω από γεμάτα τραπέζια με που με έκαναν να νοιώθω σα παιδί που θέλει να παίξει…
Νοσταλγώ τα αγκαλιάσματα των ανθρώπων, το πιάσιμο των χεριών, τα φιλιά που σε κάνουν να νιώθεις πως είσαι ποθητός, πως είσαι επιθυμητός, πως αγαπιέσαι, πως είσαι άνθρωπος...
Νοσταλγώ κάθε τι που μου άρπαξαν με τη βία και μου το στέρησαν κλείνοντας με σε μια φυλακή που δεν επέλεξα, μ' επέλεξε εκείνη…
Ναι, νοσταλγώ…
Και μετά σκέφτομαι πως όλα αυτά δεν τα μέτρησα σωστά, δεν είπα ευχαριστώ…ήταν δεδομένα. 
Δεν ήταν τελικά…δεν θα είναι ποτέ, από εδώ κι ύστερα.
Κι όταν η πόρτα της φυλακής ανοίξει, ας πούμε επιτέλους «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» σ’ αυτό που άλλοι ονομάζουν Πλάση, εγω αποκαλώ Θεό.
Χρυσηίδα Δημουλίδου

1 σχόλιο:

δον κιx ο τις είπε...

Γέρο...
Ερωτεύτηκες;
Ξύπνα!

Ένας άλλος γέρος...