Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΦΡΕΝΑΡΟΥΝ…ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΙΚΕΙΟΙ ΜΑΣ..



Το να απαλλαγούμε από αυτούς, είναι η καλύτερη λύση, αλλά ταυτόχρονα και η πλέον δύσκολη...


Πολύ Συχνά, Αυτοι Που Μας Φρεναρουν είναι εκείνοι που βρίσκονται περισσότερο κοντά μας.

Οι «ο ι κ ε ί ο ι»  του Ευαγγελίου
Το να απαλλαγούμε από αυτούς, είναι η καλύτερη λύση, αλλά ταυτόχρονα και η πλεον δύσκολη.
Αν μπορέσουμε να απομακρύνουμε,διακριτικά αυτούς τους ανθρώπους από κοντά μας θα καθαρίσουμε τη ζωή μας από συναισθηματικά φορτία που μας κρατάνε καθηλωμένους.
Αν κρατάμε μέσα μας απωθημένο θυμό, πικρία ή κακία για κάτι που μας έχουν κάνει, τότε ήδη χανουμε.
Εάν κάποιος ζητήσει ειλικρινά  συγγνώμη, συγχωρέστε τον και προχωρήστε. 
Εάν δεν ζητήσει συγγνώμη,τότε  διακόψτε  σχέσεις μαζί του, αποκόψτε τον εαυτό σας απ εκείνον, και προχωρήστε, μόνο μην αφήσετε τα όποια σκοτεινά συναισθήματα να παραμείνουν μέσα σας.
Η μνησικακία καταναλώνει πολλή ψυχική ενέργεια, σας κάνει δυστυχείς και βλάπτει την υγεία σας  
Όπως είπε κάποιος κάποτε η μνησικακία είναι σαν να παίρνω εγώ το δηλητήριο και να περιμένω ότι θα πεθάνει ο άλλος.
Οι συναισθηματικά ώριμοι άνθρωποι κάνουν ό,τι κάνουν επειδή το αγαπούν και δεν το αλλάζουν και δεν το σταματούν για κανέναν τρίτο που μπορεί να έχει τις δικές του προτιμήσεις ή σκοπιμότητες.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο ζουν τη ζωή τους χαοτικά, χωρίς κατεύθυνση και χωρίς προσανατολισμό στην καλύτερη περίπτωση ή ακόμα με τάσεις αυτοκαταστροφής στη χειρότερη  και πολύ ευχαρίστως θα έπαιρναν κι εσάς μαζί, για παρέα.
Η καλύτερη στιγμή της ημέρας σου,  θα έπρεπε να είναι η στιγμή που ξυπνάς και συνειδητοποιείς ότι είσαι για άλλη μια μέρα ζωντανός. 
Οτι έχεις την ευκαιρία να δημιουργήσεις, να καταφέρεις πράγματα, να κάνεις τη ζωή σου καλύτερη   
Δυστυχώς, παίρνουμε την ύπαρξή μας σανδεδομένη.
Οι ψυχικά ώριμοι άνθρωποι δεν αισθάνονται την ανάγκη για συνεχή δράση ούτε έχουν την ανάγκη συνεχούς εύρεσης  νέων  ερεθισμάτων.
Εκτιμούν τις στιγμές γαλήνης και ανάπαυλας, καθώς τους υπενθυμίζουν (οι στιγμες) το πώς είναι απλά να υπάρχεις και να αναπνέεις. 
Δεν εχουν ανάγκη συνεχούς δράσης, μακρυνα ταξιδια, εκδρομες με φιλους, εξοδους…
Αντιθέτως, πολύ ευχαρίστως θα πήγαιναν για έναν ήσυχο περίπατο ή θα καθόντουσαν για λίγο σ ένα παγκάκι να παρατηρήσουν και να νιώσουν με όλες τις αισθήσεις τους το περιβάλλον.
Όλοι κάνουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν αλλά ποτέ δεν θα έπρεπε να κάνουμε πράγματα  που δεν θέλουμε.
Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία αν δεν μπορείς να πεις όχι, είσαι υποψήφιο θύμα εκμετάλλευσης.
Οι άλλοι θα σ' έχουν για χαλάκι της εξώπορτας και κανείς δεν θα ζητάει τη γνώμη σου, ούτε θα τη λαμβάνουν σοβαρά υπόψη όταν τη δίνεις από μόνος σου. 
Το να λες ό χ ι  ποτε-ποτε. υπενθυμίζει στους άλλους ότι είσαι ανεξάρτητος, ότι έχεις όρια και ότι δεν μπορούν να σε ελέγξουν στα πάντα.
Η δικαιολογία δεν μπορώ δεν στέκει, όταν έχουμε να κάνουμε με τη συμπόνια και τη συμπαράσταση.
Μερικές φορές, δεν χρειάζεται να έχουμε χρήματα για να βοηθήσουμε κάποιον· λίγος από τον χρόνο μας, η συμπάθειά μας και η προσοχή μας μπορεί να είναι αρκετά.
Κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να παραβλέπουν τα πράγματα που τους συνδέουν με τους άλλους. 
Οι ψυχικά ώριμοι άνθρωποι, εκτιμούν τη Ζωή σε όλες της τις μορφές, εκφάνσεις και εκδηλώσεις και είναι περισσότερο πρόθυμοι να βοηθήσουν άλλους που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση.
Όσο πιο ώ ρ ι μ ο ς  είναι κάποιος ψυχικά, τόσο λιγότερο αισθάνεται την ανάγκη να ταιριάξει με άλλους ανθρώπους, ομάδες ή καταστάσεις και τόσο περισσότερο ανεξάρτητος γίνεται.  
Το πρώτο στάδιο της διαδρομής ξεκινάει από τη προσπάθεια αυτογνωσίας, δηλαδή από το ποιος  είμαι.
Από το ποιος είμαι, με ειλικρίνεια και υπευθυνότητα προκύπτει….Το δεύτερο στάδιο του τι θα έπρεπε να κάνω…
Σα να λέμε ο αθλητής  αθλείται,  ο κουρεας κουρευει, ο σκυλος γαυγιζει ο παλιατζης φωναζει…
Το τι  κ ά ν ω,  μέρα με τη μέρα, οδηγει στο τρίτο στάδιο δηλ. στο πού πάω.
Το Τέταρτο και τελευταίο βήμα, είναι το με ποιον είμαι .
Οι ώριμοι και έμπειροι, γνωρίζουν τη σειρά και επανεξετάζουν τον εαυτό τους συνεχώς.
Οι Ψυχικά Ώριμοι κατανοούν την ανθρώπινη φύση…
Κατανοούν ότι τα συναισθήματα είναι αντιδράσεις όχι απέναντι στα γεγονότα αυτά καθαυτά, αλλά στη δ ι κ ή  μας αντίληψη γι’ αυτα.
Με άλλα λόγια, οι αντιδράσεις μας δεν αντανακλούν  την πραγματικότητα· αντανακλούν την ερμηνεία που εμείς οι ίδιοι δίνουμε στην πραγματικότητα.

Αν κρατάμε μέσα μας απωθημένο θυμό, πικρία ή κακία για κάτι που μας έχουν κάνει, τότε ήδη χανουμε.

Εάν κάποιος ζητήσει ειλικρινά  συγγνώμη, συγχωρέστε τον και προχωρήστε. 
Εάν δεν ζητήσει συγγνώμη, τότε  διακόψτε  σχέσεις μαζί του, αποκόψτε τον εαυτό σας απ’ εκείνον, και προχωρήστε, μόνο μην αφήσετε τα όποια σκοτεινά συναισθήματα να παραμείνουν μέσα σας.
Η μνησικακία καταναλώνει πολλή ψυχική ενέργεια, σας κάνει δυστυχείς και βλάπτει την υγεία σας 
Όπως είπε κάποιος κάποτε η μνησικακία είναι σαν να παίρνω εγώ το δηλητήριο και να περιμένω ότι θα πεθάνει ο άλλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: