Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

Ζούμε στην εποχή μην τυχόν και πούνε ...



π. Εφραίμ Παναούση


Μα εκεί στην άκρη του ώμου του ένα πρόσωπο οικείο και γλυκό στεκόταν και σε κύτταζε, και η ματιά Του ίδια σαϊτα σου σημάδευε την καρδιά. 
Στο χε πει.
-Κάθε φορά που θα είσαι σίγουρος με τον εαυτό σου, θα Με αρνείσαι τρεις φορές.
Κι όλο κρύβεσαι.
Κι όλο νιώθεις ένοχος γιατί θέλει άλλα η ψυχή σου, αλλά ο κόσμος δεν σε αφήνεις να θέλεις κι εσύ τα ίδια.
Ντρέπεσαι να πεις πως νηστεύεις, μην πούνε…..
Νέος άνθρωπος  θα σου πούνε, διαβασμένος και να νηστεύεις;
Μη μου πεις πως πας και στην εκκλησία;
Ε όχι και στην εκκλησία.
Είσαι κολλημένος σαν τους άλλους;
-Όχι δεν είμαι…
Μην μου πεις ότι προσεύχεσαι;
Ακούτεεεεε ο φίλος μου προσεύχεται..
-Που και που όχι συνέχεια…
Κι εσύ έχεις κοκκινήσει και να ανοίξει καλύτερα η γη να σε καταπιεί.
Έτσι όπως πας θα μας πεις ότι πας κι εσύ γονατιστός στην Τήνο..
Τι κατάντια Θεέ μου . . . 
Οχι στην Τήνο…
Κι εκείνος λέει κι εσύ δεν μπορείς να ανοίξεις το στόμα σου .
Κι εκείνος ακόμα λέει.
Κι ο «φίλος» που ανέλαβε εργολαβικά να σου «ανοίξει» τα μάτια σου,  σού τονίζει.
-Ξύπνα για το καλό σου …
Όσο είναι νωρίς.
Εγώ σε αγαπάω και στα λέω.
Ντροπιασμένος σκύβεις  το κεφάλι και δεν μπορείς να αρθρώσεις λέξη.
Κι όταν το σήκωσες ο φίλος σου έμοιαζε σίγουρος πως σου την έκλεψε την ελπίδα.
Μα εκεί στην άκρη του ώμου του ένα πρόσωπο οικείο και γλυκό, στεκόταν και σε κύτταζε, και η ματιά Του ίδια σαϊτα σου σημάδευε την καρδιά.
Στο χε πει.
-Κάθε φορά που θα είσαι σίγουρος με τον εαυτό σου, θα Με αρνείσαι τρεις φορές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: