Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019

Η Κυριακή του Ασώτου πιο επίκαιρη δραματικά, από κάθε άλλη φορά ...



Νεκτάριος Δαπέργολας 
Διδάκτορας Ιστορίας


Κυριακή του Ασώτου χθές...
Πιο δραματικά επίκαιρη από κάθε άλλη φορά.
Για όσα ζούμε ως λαός, για όσα ξεχάσαμε, για όσα υποφέρουμε, για τον βούρκο στον οποίο βουλιάζουμε.
Εδώ και πολύ καιρό περιπλανιόμαστε σε γη ξένη και μακρινή, μακριά από τη Φωτεινή Χώρα του Πατρός, σε τόπους ζοφερούς, σε οδούς αποστασίας, σε κατηφόρες πτώσης και γκρεμούς κατάπτωσης.
«Τς πατρας δόξης ποσκιρτσαντες φρνως», σκορπίζοντας ανόητα τον πλούτο που Εκείνος μας έδωσε, «καταφαγόντες τν βον μετ πορνν», ρίχνοντας βέβηλα εδώ και δεκαετίες «τ γιον τος κυσ καί τος μαργαρίτας μν μπροσθεν τν χοίρων», πετώντας εν τέλει αυτοκτονικά στα σκουπίδια τους ίδιους τους εαυτούς μας.
Και συνεχίζουμε πάντοτε εγκλωβισμένοι σε έναν εφιάλτη αποτρόπαιο, όχι απλώς ανήμποροι να ξυπνήσουμε, αλλά -ακόμη χειρότερα- αρνούμενοι πεισματικά να το πράξουμε.
Αμετανόητοι και αμνησιακοί.
Οι Καιροί μας όμως τελειώνουν, αν δεν έρθουμε επιτέλους κι εμείς «ες αυτν», με το ίδιο κλάμα και τη συντριβή του Ασώτου.
«θεν σοι τν το στου φωνν κραυγάζω· μαρτον νώπιόν σου, Πάτερ οκτρμον»!
Καιρός ανυπόκριτης και έμπρακτης μετανοίας συνεπώς, καιρός μαζικής μεταστροφής για όλους μας.
Είναι υπόθεση όχι απλά επιτακτικής ανάγκης, αλλά θανάσιμης αγωνίας πια.
Κι ας πάψουμε επιτέλους να βαυκαλιζόμαστε με υπερφίαλη ανοησία ότι μπορούμε και με άλλους τρόπους να ξαναβγούμε στο φως.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος…

Δεν υπάρχουν σχόλια: