Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΛΟΥΚΑ...



Ο Χριστός παρακολουθεί τον αγώνα μας και επεμβαίνει...

να περιστατικό πό τή ζωή τν πο­στόλων, το Πέτρου καί το νδρέου, το ακώβου καί το ωάννου, τν υἱῶν το Ζεβεδαίου, φηγεται ερός εαγγε­λ­ιστής Λου­κς στή σημερινή εαγγελική πε­ρικοπή.
να περιστατικό πό τή ζωή τους ς λιέων, πού ξεφεύγει πό τά ρια το συνηθισμένου καί εσέρχεται στόν χ­ρο το θαύματος, τό ποο ποδεικνύει τή θεία προέλευση το ησο.
Μία λόκληρη νύκτα κοπίαζαν μέ τά πλοα τους στή λίμνη τς Γεννησαρέτ ο τέσσερις λιες προσπαθώντας νά πιάσουν μερικά ψάρια.
μως κόπος τους πο­δεί­χθηκε μάταιος, καί ταλαιπωρημένοι πέ­στρε­ψαν τό πρωί στήν παραλία.
Κατέ­βη­καν πό τά πλοα τους καί πογοητευ­μένοι ρχισαν νά τακτοποιον τά δίχτυα τους.
κε τούς συνάντησε ησος, τόν ποο δέν γνώριζαν καί πολύ καλά, γιατί πρόσφατα εχε ρχί­σει νά μφανίζεται δημόσια καί νά κηρύσσει, πού τούς ζήτησε κάτι πολύ παράξενο.
Τούς ζήτησε νά ρί­ξουν ξανά τά δίχτυα τους στή θάλασσα.
ναμφίβολα προτροπή του θά χησε περίεργα στά ατιά τους· νας ξένος τούς ζητ νά ποβληθον καί πάλι στήν δια τα­λαιπωρία μέ ατήν πού μόλις εχε τε­λειώσει, καί μάλιστα ντελς σκοπα, φό­σον ατήν τήν πρωινή ρα ταν βέ­βαιο τι κάθε προσπά­θεια θά πέβαινε καρπη.
Γι’ ατό καί ντίδραση το Πέ­τρου εναι πόλυτα δικαιολογημένη.  
«πι­στάτα, δι’ λης τς νυκτός κοπιάσα­ν­τες οδέν πιάσαμεν».
Κύριε, λόκλη­ρη τή νύκτα, πού ο συνθκες ταν κατάλ­λη­λες, κουραστήκαμε νά προσπαθομε καί δέν πιάσαμε οτε να ψάρι καί τώρα σύ πού δέν εσαι ψαράς μς λές νά ξαναπροσπαθήσου­με;
«πιστάτα, δι’ λης τς νυκτός κοπιά­σαντες οδέν πιάσαμεν». 
Πόσο συνηθι­σμέ­νη μς φαίνεται ντίρρηση το Πέ­τρου.
Πόσες φορές δέν βρισκόμαστε καί μες σέ νάλογη θέση μέ ατή στήν ­ποία βρέθηκε λιέας πόστολος.
Προ­σπα­θομε, κοπιά­ζου­με, γωνιζόμαστε λ­λά δέν κατορθώνουμε τίποτε, χι μόνο στίς καθημερινές μας προσπάθειες γιά τά λικά καί τά πίγεια θέματα, λλά καί στά πνευματικά θέματα.
γωνιζόμαστε, μο­χθο­με, δοκιμάζουμε μερικές φορές πολ­λούς τρόπους καί ποικίλες μεθόδους, λ­λά δέν βλέπουμε στόν αυτό μας καμία πρό­οδο, καμία βελτίωση.
Βλέπουμε πώς πέχουμε πό τόν στόχο μας, διαπιστώ­νου­με τι δέν μπορομε νά νικήσουμε τίς δυναμίες καί τά πάθη μας, παρατηρομε τι δέν ποκτομε καμία ρετή παρότι κάνουμε στή ζωή μας ,τι εναι δυνατό.
Καί τότε πο­γοητευόμαστε καί πιθυμο­με καί μες νά σταματήσουμε τήν προ­σπά­­θεια καί τόν γώνα, σάν τόν πόστολο Πέτρο, πού τόν εδαμε νά μαζεύει τά δί­χτυα του.
Καί σως πευθυνόμαστε καί μες στόν Χριστό νοερά καί παναλαμ­βά­νου­με τά λόγια το μαθητο του.
«πι­στά­τα, δι’ λης τς νυκτός κοπιά­σαντες οδέν πιάσαμεν».
κανα τόσες προσπά­θειες, γωνίστηκα, νήστευσα, προ­σευχή­θη­κα γιά νά γίνω σωστός μαθητής σου, συνεπές μέλος τς κκλησίας σου, λλά δέν κατόρθωσα τίποτε.
Μάταιος κόπος μου.
Κουράστηκα, Κύριε.
νθρώπινη δυναμία εναι, δελφοί μου, πογοήτευση, καί γι’ ατό Χρι­στός οτε τήν κατακρίνει οτε τήν κατα­δικάζει.
Καί εναι φυσικό νά πογοητευό­μαστε πολλές φορές πό τά πενιχρά νύπαρκτα ποτελέσματα πού χει πνευ­ματικός μας γώνας.  
Μέχρις δ μως.
Ατό πού δέν θά πρέπει νά κάνουμε ποτέ εναι νά γκαταλείπουμε τήν προ­σπά­θεια.
Γιατί ν πογοήτευση εναι στοι­χεο τς νθρώπινης φύσεως, πέρ­βασή της καί πακοή στόν Χριστό εναι τό στοιχεο κενο πού μς νοίγει τήν δό τς σωτηρίας μας, τήν δό πού μς δηγε στόν ορανό.
Καί Χριστός ρέσκεται, δελφοί μου, σ’ ατές τίς περβάσεις.
ν λεγε στόν Πέτρο ρίξε πό τή δεξιά πλευρά το πλοί­ου τά δίχτυα σου καί θά πιάσεις ψάρια, ν Πέτρος εχε ψαρέσει ρκετά ψάρια λη τή νύκτα, παρέμβαση το ησο δέν θά εχε καμιά ξία.
Τώρα μως πού Πέ­τρος ποφασίζει νά πακούσει στήν πα­ράξενη ντολή νός νθρώπου πακοή του καί πιμονή του πιβραβεύονται· καί ταυτόχρονα ποδεικνύ­εται ποιός ε­ναι ατός πού χει τόση δύναμη, στε νά ποδεικνύεται φικτό ,τι λέει.
Τ διο συμβαίνει καί μέ μς· ν ο καρ­ποί τν γώνων καί τν προσπαθειν μας εοδωνόταν, τότε θά μπιστευόμα­σταν σέ πόλυτο βαθμό τόν αυτό μας καί δέν θά δίναμε στόν Χριστό τήν παραί­τη­τη σημασία γιά τήν πνευματική μας πρόο­δο.
  Χριστός ναμφίβολα δέν μς φή­νει μόνους στήν προσπάθειά μας.
Παρα­κο­λουθε τόν γώνα μας καί πεμβαίνει, ταν νομίζει τι εναι νάγκη.
ρκε ­μες, δελφοί μου, νά εμαστε τοιμοι γιά νά ξεκινήσουμε πό τήν ρχή τήν προσ­πάθειά μας.
ρκε νά εμαστε τοιμοι νά παναλάβουμε πως καί Πέτρος. 
«Ναί, Κύριε, κουράστηκα πό τόν γώνα μου, λλά φο τό λές σύ, θά ξανα­προσπαθήσω.
πί τ ρήματί σου χαλάσω τό δίκτυον».
Καί τότε νά εμαστε βέβαιοι τι Θεός θά νταμείψει τήν τόλμη μας, λλά καί τήν μπιστοσύνη μας σέ κενον καί θά μς ελογήσει στε ποδώσουν ο κόπ­οι καί ο προσπάθειές μας πολλούς καρπούς.
Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων
Δημοσίευση σχολίου