Σάββατο, 25 Αυγούστου 2018

Υπάρχει μια τρομερή προφητεία, που την είπε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.....



...και εκπληρώνεται στις μέρες μας....



Τις μέρες αυτές, τις άθλιες και τις ανάποδες πού ζούμε, και πού δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο άντε και μεθαύριο, οί Άγιοι της Εκκλησίας μας έρχονται μέσα από τις γιορτές τους και τις τιμητικές αναμνήσεις της μνήμης τους να μας δώσουν κάποια παρηγοριά και ελπίδα ότι δεν μπορεί, κάποια αλλαγή στο τέλος θα γίνει, κάποιο έλεος του Θεού θα μας έλθει έστω και με την λίγη συντριβή μας, και κάτι καλύτερο θα δούμε…
ΚΑΚΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟΙ ΓΕΩΡΓΟΙ…
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ;
«Κακος κακς πολέσει ατούς, κα τν μπελνα κδώσεται λλοις γεωργος, οτινες ποδώσουσιν ατ τος καρπος ν τος καιρος ατν»
Ο γεωργοί, πο Θες τος μπιστεύθηκε τ μπέλι του, ποδείχθηκαν κακοί· δν πέδωσαν τος καρπος πο περίμενε.
Γι᾿ ατ στ τέλος τς παραβολς λέει, τι τος κακος γεωργος θ τος τιμωρήσ πως τος ξίζει, κα θ παραδώσ τ μπέλι σ λλους γεωργούς, καλος γεωργούς, πο θ᾿ ποδώσουν τος καρπος στν οράνιο διοκτήτη.
Στ μπέλι λοιπν το Θεο, δηλαδ στν κκλησία, λλοι ενε κακο γεωργο κα λλοι καλοί.
Κα ποιοί ενε ο γεωργοί;
Γεωργο εναι ο ργάτες τς κκλησίας, ο κληρικοί.
Γι᾿ ατ κ᾿ μες θ μιλήσουμε γι τος κληρικούς·
πρτα γι τος κακούς, κα ν συνεχεί γι τος καλος κληρικούς.
* * *
πάρχει λοιπόν μι τρομερ προφητεία, πο τν επε γιος Κοσμς Ατωλός, κα στς μέρες μας κπληρώνεται.
Τν ρώτησαν·
— «Ποιά ενε τ σημάδια τι ρχεται καταστροφ το κόσμου;»
Κα πάντησε·
ταν ποχ πο ο κληρικο ζοσαν σν γγελοι· δν γαποσαν τ λεφτά, δν γαποσαν τ δόξα, δν εχαν πάθη, στέκονταν ψηλ μέσα στν κοινωνία· κα τότε ο λαϊκο ζοσαν σν νθρωποι. Θ ρθουν μως, λέει, χρόνια κατηραμένα, πο θ πέσ κα θ ξευτελισθ κλρος. Κα τότε, ταν ο παπδες θ ζον σν τος λαϊκούς, ο λαϊκο θ ζον σν τ κτήνη· κα τότε θ ρθ τ τέλος το κόσμου.
Τί ννοε ταν λέει, τι ο παπδες θ ζον σν τος λαϊκούς;
Δηλαδή· πάει στ καφενεο λαϊκός, θ πά κα κληρικός.
Πάει στν κινηματογράφο λαϊκός, θ πά κα κληρικός.
Κουρεύει τ μαλλιά του λαϊκός, θ τ κουρέψ κα κληρικός.
Παίζει φουτ – μπλ λαϊκός, θ παίξ κα ατός.
Παίζει χαρτι λαϊκός, θ παίξ κα ατός.
Κα στ χορ κόμα πνε.
Βγάζουν τ άσο κα τ καλυμαύχι τους κα χορεύουν.
Ατο ενε ο μοντέρνοι παπδες, πο θέλουν ν πνεύσ να νέο εμα στν κκλησία.
λλ᾿ Ορθόδοξος κόσμος τος χει σιχαθ.
Τ επε γιος Κοσμς, κα τώρα γίνονται.
Μείναμε δυστυχς λίγοι ν διαμαρτυρώμεθα.
Δν ξέρω τί θ γίν ν αριο ρθ λλη κατάστασι· μες, σο μπορομε, θ κρατήσουμε τν τιμ τς ρθοδοξίας, κα διαφορομε τί λένε κα κάνουν ο νεωτερισταί.
Κοσμς Ατωλς λέει·
—» ταν ο παπδες θ ζον σν τος λαϊκούς, τότε ο λαϊκο θ γίνουν σν τ κτήνη, κα τότε θ ρθ τ τέλος το κόσμου.
Κα τώρα κος πλέον τος λαϊκος ν λένε· , κι παπς τ κάνει ατό… παπς πάει στ θέατρο, παπς πάει στν κινηματογράφο, παπς πάει στ γήπεδο, παπς πάει δ, παπς πάει κε. παπαδιά του φοράει μίνι, τ κορίτσια του γυρίζουν δεξι κι ριστερά, τ γόρια του χουν γίνει τεντυμπόηδες.
Τί διαφέρει, σο λέει, παπς π τ λαϊκό;
πάγγελμα κα μαγαζ ενε κκλησία…
Γι᾿ ατ κα λας χει ποκτηνωθ.
Λέγοντας βέβαια ατ γι τν κλρο δν παίρνουμε σβάρνα λους τος κληρικούς.
Ξέρουμε πολ καλά, τι πάρχουν κα κληρικο πο ενε καλο γεωργο κα τηρον τν ξιοπρέπειά τους.
Μπορε ο περισσότεροι ν χουν ξεφύγει, λλ πάρχει κα να μικρ ποσοστ ελαβν ερέων.
Σύμφωνα μ τ διδασκαλία τς κκλησίας μας παπς πρέπει ν ενε σν γγελος μέσα στν κόσμο ατόν.
Παλαιότερα νας γγλος περιηγητς πγε στν Κύπρο, κι ταν πέστρεψε στν γγλία επε· Εδα στν Κύπρο γγελο!
ταν τν ρώτησαν, ποιός ενε γγελος, λέει·
Κυπριανός· γιος νθρωπος, φιλάργυρος, ν τν ψαχνες δν εχε οτε να γρόσι· νθρωπος τς προσευχς κα τς νηστείας…
Ποιός ταν ατς Κυπριανός;
ταν τ 1821 κηρύχθηκε πανάστασι, ξεσηκώθηκαν κα ο Κύπριοι. λευθεριά! φώναξαν.
Τότε ο Τουρκαλδες πήρανε μαχαίρια, γεμίσανε καράβια, βγκαν στν Κύπρο κα ημάξανε τ νησί. Πιάσανε τ νύχτα τν Κυπριαν κα τν κρεμάσανε ―τρες μέρες ταν κρεμασμένος γιος Κυπριανός― κα μαζί του σκοτώσανε 300 παπδες κα λλους προύχοντες το νησιο.
Νά ᾿τος καλς γεωργός! σν γγελος στέκει πάνω π τ νησ ατ κα τ ελογε.
Κα χι μόνο τότε Κυπριανς στν Κύπρο, λλ κα σ᾿ λη τν ρθόδοξο κκλησία σ κάθε ποχ δν λείπουν ο καλο γεωργοί, ο φύλακες γγελοι τς μπέλου.
γγελοι κα καλο γεωργο ενε ο τόσοι μαρτυρικο ποιμένες τς ρθοδοξίας, ενε κάθε καλς πίσκοπος κα κάθε καλς παπς.
Μπορε τότε ο παπδες ν ταν γράμματοι, λλ εχαν στν καρδιά τους τ Χριστ κα τν λλάδα. χ, πο ενε ατο ο παπδες!
Τώρα, μορφωμένοι, σ σχολς κα πανεπιστήμια, μ τ Γαλλικά τους κα τ Αγγλικά τους, μ τ σβέρκα τους ξυρισμένα, μ τ μαλλιά τους κομμένα, μ τ ασάκια τους σιδερωμένα…
π γιωσύνη μως; κενοι τότε εχαν ξία· θυσιάζοντο γι τ ποίμνιο.
Τν καιρ τς Τουρκοκρατίας στ χωρι κρίτας – Φλωρίνης ταν νας παπς λεβέντης, καλς γεωργός, γγελος προστάτης. Εχαν στ χωρι να μορφο κορίτσι.
Ο Τουρκαλδες νύχτα, σν τ γεράκι, ρπαξαν τ κορίτσι κα τ πήγανε στ χαρέμι.
Ποιός ν μιλήσ; παπς κλαιγε δυ μέρες.
ντελ – παπς ―τσι τν λέγανε (δηλαδ τρελλς – παπς, γιατ ενε τρελλς στν κόσμο ποιος βγαίνει π τν πεπατημένη δό)― μι νύχτα πηδάει τος φράχτες κα τ ντουβάρια, μπαίνει μέσα στ χαρέμι, ρπάζει τ Χριστιανοπούλα, τ φέρνει πίσω, κα μετ φεύγει στ ωσία γι ν γλυτώσ
Τέτοιοι τανε ο ερες.
Προστάτες τν χηρν κα ρφανν, φιλάνθρωποι κα λεήμονες, μ πέραντη πατρικ γάπη στν καρδιά τους.
ς μνημονεύσουμε μως κα τν πίσκοπο Φλωρίνης Πολύκαρπο. ν δν ταν ατός, δν θά ᾿ταν λεύθερη Φλώρινα. Τ λένε τ πίσημα χαρτι το πιτελείου.
βλεπε, τι ο Σέρβοι κατεβαίνουν.
Πήρανε τ Μοναστήρι, κι π ρα σ ρα θ παίρνανε κα τ Φλώρινα. Τότε στέλνει να παπ τ μεσάνυχτα· πέρασε τ φυλάκια, βρκε τ στρατ κα τος επε· «ν δν τρέξετε, Φλώρινα πέφτει στος Σέρβους».
Νύχτα τότε, μ κρύο κα βροχή, μ μεγάλο καλπασμ το ππικο, μόλις πρόλαβαν. Τος περίμενε ξω π τ Μητρόπολι. Τος σπάσθηκε κα ψώθηκε λληνικ σημαία. Ποιός τν θυμται σήμερα;
γγελοι προστάτες κα καλο γεωργο το βασανισμένου λαο μας ενε ο κληρικοί, πο μ τ λόγο το Θεο κρατονε τ λαό μας.
Πς μεινε Κύπρος 3.000 χρόνια; Περάσανε κατακτητα κα κατακτηταί. Δν κατώρθωσαν ν σβήσουν τ φλόγα. Ποιός τν κράτησε ναμμένη; παπς.
Ατς βάζει λάδι κα μένει σβηστη καντήλα τς λλάδος. Μάλιστα· ατή ενε κκλησία μας μ τος καλος γεωργούς της.
Τ λληνικ κράτος ν τούτοις πέναντι στν κκλησία δειξε ασχρ διαγωγή. Θέλετε ν σς π μι στορία;
ταν λευθερώθηκε τόπος, στ Μητρόπολι Φλωρίνης συνέβη τ ξς.
ρθαν, π κάτω, διοικηταί, νομάρχαι (ο περισσότεροι μασόνοι). Κα τί κάνανε; , λένε, τώρα δν θέλουμε κκλησις κα παπδες.
Κα πγαν μι μέρα ν κατασχέσουν τ Μητρόπολι, ν βγάλουν ξω τ δεσπότη, γι ν κάνουν τ κτήριο σχολεο!… τσι περιφρονεται τ άσο.
λλ σς τ λέω γώ, πο ξέρω τν πατρίδα· λλάδα ενε καλ περιβόλι, χει καλ χμα. μα μως τ᾿ φήσς, θ γεμίσ γκάθια.
Κα ατο πο καλλιεργον τ περιβόλι ενε ο κληρικοί. Ατο ενε ο καλο γεωργοί. ν τ σκάψουμε, ν τ ποτίσουμε μ τ δάκρυά μας, ν τ καλλιεργήσουμε, ατ τ περιβόλι θ τινάξ όδα κα θ γίν πι ραία χώρα το κόσμου.
* * *
γαπητοί μου!
λοι ν᾿ γωνισθομε, γι ν γίν πατρίδα μας κράτος Θεο.
ν ρχίσ μία θικ κα θρησκευτικ πανάστασι, λλάδα θ ναγεννηθ, θ γίν βασιλεία Θεο, στέρι φωτεινό, κα λοι θ δοξάζουμε τν Χριστό· ν, παδες λλήνων, μνετε κα περυψοτε ες πάντας τος αἰῶνας. μήν.
πίσκοπος Αγουστνος Καντιώτης
*απόσπασμα από το κείμενο

Δεν υπάρχουν σχόλια: