Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Η ζωή μας είναι ένα τριαντάφυλο. Μην μένουμε στ'αγκάθια....



Αρχιμανδρίτης Παύλος Παπαδόπουλος



Έρχονται οι άνθρωποι στην εξομολόγηση και ομολογούν την ρήξη στις σχέσεις τους.
Ομολογούν την αμαρτία τους, ομολογούν την εμπάθειά τους, την ζήλια που έχουνε για τους άλλους, την αντιπάθεια που νιώθουν ακόμα και το μίσος που γεννάται μέσα τους.
Καταλαβαίνουν ότι είναι λάθος αυτό που νιώθουν, καταλαβαίνουν ότι χρειάζονται θεραπεία όμως δεν βγαίνουν απ' αυτή την κατάσταση.
Πολλές φορές κυκλοθυμικά επανέρχονται και πλάθουν σενάρια και συζητήσεις με τους ανθρώπους που αντιπαθούν, που ζηλεύουν, που μάλωσαν και πέφτουν στην οργή, στην απελπισία, στην λύπη.
-------------------------
Τους συμβουλεύεις λοιπόν πώς να απαλλαχθούν απ΄ αυτές τις μίζερες καταστάσεις όμως αυτοί αμέσως σου απαντούν "δεν μπορώ πάτερ, προσπαθώ μα δεν μπορώ".

Το λάθος όμως είναι ότι ο άνθρωπος προσπαθεί ν' απαλλαγεί από τα συμπτώματα του εγωισμού του, χωρίς να αφήσει τον εγωισμό του, δηλαδή δεν θέλει να ταπεινωθεί.
Η αιτία λοιπόν όλων αυτών είναι ότι ο άνθρωπος δεν θέλει να ταπεινωθεί.
Δεν υφίσταται λοιπόν το "δεν μπορώ" αλλά δυστυχώς στην ζωή αυτών των ανθρώπων υπάρχει το "δεν θέλω να ταπεινωθώ, δεν θέλω να χάσω, δεν θέλω να είμαι δεύτερος, δεν μπορώ να ανεχτώ το ότι δεν είμαι το κέντρο των άλλων, δεν θέλω να με αγνοούν, θέλώ το συμφέρον μου, θέλω την "αξιοπρέπειά" μου, θέλω να νικήσω, θέλω να δοξασθώ...".
-------------------------
Και ίσως όλα αυτά ακούγονται ακραία, όμως τελικά είναι;

Ας ελέγξουμε τον εαυτούλη μας...
Εάν θέλουμε να κάνουμε πραγματική πνευματική εργασία μέσα μας θα διαπιστώσουμε ότι κάθε ρήξη με τους άλλους, κάθε αίσθημα ζήλιας και αντιπάθειας προς τους άλλους πατέρα έχει τον εγωισμό μας, το θέλω μας να νιώσουμε δυνατοί, αρεστοί, ανώτεροι από τους άλλους και μητέρα την αμετανοησία μας.
-------------------------
Δεν μπορούμε να νικήσουμε την εμπάθειά μας προς τους άλλους εάν δεν θελήσουμε να ταπεινωθούμε.

Χωρίς ταπείνωση πάντα θα ζηλεύουμε, πάντα θα αντιπαθούμε, πάντα θα έχουμε κυκλοθυμικά επεισόδια, πάντα -εύκολα- θα κατακρίνουμε και θα βλέπουμε τους άλλους "με μισό μάτι", πάντα θα γκρινιάζουμε. 
-------------------------
Και το φοβερό είναι ότι και τους άλλους στεναχωρούμε και πληγώνουμε αλλά και εμείς υποφέρουμε τζάμπα.

Λες και θέλουμε να ζούμε μέσα στην θλίψη και την στεναχώρια.
Γι'αυτό και σωστά οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι ο εγωιστής άνθρωπος και όλα τα καλά να έχει πάλι λειψός νιώθει και έχει στεναχώρια στην καρδιά του, ενώ ο ταπεινός νιώθει πλήρης κι ας του λείπουν πολλά απ'αυτήν την ζωή, η καρδιά του είναι πλατιά, όχι στενάχωρη, γι'αυτό και τους χωρά όλους. 
-------------------------
Δεν υπάρχει λοιπόν "δεν μπορώ να τους αγαπήσω όλους", υπάρχει το "δεν θέλω να ταπεινωθώ" που έχει σαν απότέλεσμα να μην μπορώ ν' αγαπώ.

Ταπείνωση χρειάζεται.
Να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε τόσο σπουδαίοι, ότι κανείς δεν μας χρωστά τίποτα.
Αρχοντιά χρειάζεται.
Η αρχοντιά της ταπείνωσης.
Όχι να σε βάζουν τελευταίο και να το αποδέχεσαι (βεβαίως κάτι είναι και αυτό) αλλά να βάζεις μόνος σου τον εαυτό σου τελευταίο.
Αυτό είναι ταπείνωση.
Τότε, εάν τυχόν σε βάλουν λίγο πιο μπροστά νιώθεις τιμημένος και ευγνώμων· εάν όμως βάζεις συνεχώς τον εαυτό σου πρώτο και απαιτείς να είσαι πάντα πρώτος, τότε και δεύτερος να πας κάποια φορά νιώθεις προσβεβλημένος και αδικημένος.
-------------------------
Θέλεις να αποκτήσεις αγάπη;

Θέλεις να λευτερωθείς από την εμπάθεια, την αντιπάθεια, την ζήλια, την στεναχώρια;
Ταπεινώσου, τότε η καρδιά σου θα ανοίξει για όλους.
Όλους θα τους βλέπεις πλέον ως φίλους και όχι ως εχθρούς, ως συναγωνιστές και όχι ως ανταγωνιστές.
-------------------------
Κάνε αυτή τη χάρη στον εαυτό σου, σε παρακαλώ.

Άσε το εγώ σου λίγο παραπέρα διότι είναι κρίμα να υποφέρεις τον καύσωνα των λογισμών (που είναι κόλαση) ενώ σου προσφέρεται η αναψυχή της Χάριτος.
-------------------------
Η ζωή μας είναι ένα τριαντάφυλο.

Μην μένεις στ'αγκάθια, μην γίνεσαι αγκάθι.
Υπάρχει το άνθος, γίνε το μυρίπνοο άνθος για τους άλλους…

Δεν υπάρχουν σχόλια: