Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Τα «βουβάλια», το «βατράχι» και το Grexit

Τα «βουβάλια», το «βατράχι» και το Grexit

Οι ΗΠΑ και η Γερμανία δίνουν μάχη επιβίωσης πάνω στη «γηραιά ήπειρο» και η Ελλάδα μοιάζει να βρίσκεται στη μέση


Είναι ίδιον της εποχής, φαίνεται, οι σημαντικές λεπτομέρειες της ειδησεογραφίας να περνούν στα «ψιλά» και στη θέση τους να υψώνονται ερμηνείες, που περισσότερο επιχειρούν να
καθοδηγήσουν παρά να διαφωτίσουν. Ο εγχώριος συντηρητικός Τύπος, ιδιαίτερα τα χρόνια του δόγματος της «σωτήριας» λιτότητας, απέκτησε ειδικότητα σ’ αυτήν τη μορφή δημόσιου λόγου. Οι σχετικές περιπτώσεις ουκ ολίγες.
Το ενδιαφέρον ρεπορτάζ της «Καθημερινής» της περασμένης Κυριακής σχετικά με το τηλεγράφημα του Ελληνα πρέσβη στις ΗΠΑ για τις συνεννοήσεις του με κορυφαίο Αμερικανό αξιωματούχο παρείχε στους αναγνώστες ορισμένες εξαιρετικά σημαντικές πληροφορίες.
Οι οποίες όμως επισκιάστηκαν από τον πιο «πιασάρικο» τίτλο περί «καθοδήγησης» του Τσίπρα από τις ΗΠΑ. «Τι κάνουν οι Αμερικανοί με τους αριστερούς;» είναι μια αβίαστη ερώτηση που προκύπτει. Ας παραμείνουμε ψύχραιμοι και ας δούμε τι πραγματικά γράφει το τηλεγράφημα.
Από τη μοναδική σελίδα του εγγράφου, η οποία δημοσιεύεται, πιστοποιείται απλώς ότι την κρίση στην ευρωζώνη την παρακολουθούν στενά οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ελλάδα βρίσκεται στην αιχμή της και είναι λογικό η ηγεσία των ΗΠΑ να συνομιλεί μαζί της. Επ’ αυτού χρησιμοποιείται το ΔΝΤ, που κινείται «κατόπιν σχετικής αμερικανικής παραίνεσης». Ουδεμία πρωτοτυπία.
Ακολούθως στο τηλεγράφημα επισημαίνεται ότι η «αμερικανική πλευρά αναμένει, επίσης, βήματα της ελληνικής πλευράς, επί τη βάσει των ήδη συμφωνηθέντων». Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ αναμένουν από την Ελλάδα να εφαρμόσει απαρέγκλιτα το νέο Μνημόνιο. Καμία «στροφή» δεν καταγράφεται από τις ΗΠΑ επί της αναγκαιότητας για τήρηση των δεσμεύσεων, όσο και αν κάποιοι στην Αριστερά επιχειρούν να πείσουν για το αντίθετο. Η αποστροφή, όμως, που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφορά τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Ο Αμερικανός αξιωματούχος αποδίδει στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών «φιλοσοφική - θεολογική προσέγγιση» στο συνολικό πρόβλημα της ευρωζώνης. Τον κατηγορεί, με άλλα λόγια, για οικονομικό δογματισμό, που αντιβαίνει στον ορθολογισμό.
Το ερώτημα που ανακύπτει στη συγκεκριμένη συγκυρία είναι πώς πρέπει να κινηθεί η ελληνική ηγεσία. Διότι στην Ευρώπη διεξάγεται ένας ακήρυχτος οικονομικός πόλεμος, οι «εχθροπραξίες» του οποίου εμφανίζονται είτε με τη μορφή του σκανδάλου της Volkswagen, είτε με τη μορφή «αιχμών», όπως αυτή του Μπιλ Κλίντον ενώπιον του Αλέξη Τσίπρα ότι «οι Ελληνες εργάζονται 25% περισσότερο από τους Γερμανούς».
Πρόκειται για τη σύγκρουση δύο οικονομικών υπερδυνάμεων, «πληγωμένων» από την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και τις αποτυχημένες προσπάθειες αλλαγής των γεωπολιτικών συνθηκών στην ευρύτερη περιοχή. Οι ΗΠΑ και η Γερμανία δίνουν μάχη επιβίωσης πάνω στη «γηραιά ήπειρο» και η Ελλάδα μοιάζει να βρίσκεται στη μέση.
Οπως, όμως, επισημαίνει και η λαϊκή ρήση, «όταν στον βάλτο χτυπιούνται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια».
Το κύριο καθήκον της ελληνικής ηγεσίας είναι, τώρα που συνομολόγησε ένα νέο Μνημόνιο, να βγάλει τη χώρα και τον λαό της όσο το δυνατόν λιγότερο τραυματισμένη. Ή, τουλάχιστον, περισσότερο θωρακισμένη απέναντι στην απειλή του Grexit, που ακόμα δεν φαίνεται να έχει αποσοβηθεί.