Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Δόλιες Εκλογές και Δόλιες Δημοσκοπήσεις με καρότα και άλλες εκπλήξεις

[Untitled_thumb%255B12%255D%255B5%255D.jpg]

Του Καθ.Δρ.Γ.Ζουγανέλη
Δέκα με δεκαέξη δημοσιογράφοι παίζουν το παιγνίδι της διαπλοκής στην Ελλάδα,
διαφθείροντας με παραπληρόρηση και προπαγάνδα προπολεμικής τεχνολογίας το τρόπο σκέψης, την ιστορία και τις παραδόσεις ενός λαού, σημαδεύοντας δηλαδή και καταστρέφοντας τους συνδετικούς κρίκους της Ελληνικής κοινωνίας. Δόλια μέσα, δόλιοι άνθρωποι, δόλιες ψυχές.
Οι δημοσκοπήσεις γενικά αποτελούν ένα τρόπο καταγραφής των αντιδράσεων ενός λαού σε συγκεκριμένα μέτρα και ένα εργαλείο της επιστήμης της πρόβλεψης της ανθρώπινης συλλογικής συμπεριφοράς ακόμη και σε καταστάσεις κρίσεων. Στην Ελλάδα οι δημοσκοπήσεις χρησιμοποιούνται επιπλέον απο τα ΜΜΕ, για να βοηθήσουν το πολιτικό σύστημα να επιβάλλει στο λαό ένα στημένο αποτέλεσμα.
Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει πολύ έξαψη γύρω απο το θέμα της ποιότητας των δημοσκοπήσεων. Δεν είναι ότι κάνουν λάθος οι δημοσκόποι αλλά ότι θέλουν ο λαός να έχει χαοτική αντίληψη της πραγματικότητας και συνεπώς μειωμένη αντίδραση σε όλα όσα συμβαίνουν.
Αν κάποιος καλή τη πίστει δεχτεί ώς “ειλικρινείς” τις δημοσκοπήσεις, τότε θα πρέπει να εξετάσει σε τί οφείλεται η διασπορά και αν υπάρχει επιστημονική εξήγηση. Η απάντηση είναι για μένα προφανής. Σε σας δυστυχώς δεν έχει εξηγηθεί ποτέ.

Σε όλα είναι πρώτοι. Δεν προλαβαίνω να μοιράζω “βραβεία”…

Οι δημοσκοπήσεις γίνονται με συγκεκριμένη μεθοδολογία η οποία θα πρέπει να προσεγγίζει την αλήθεια. Kαι ποιά είναι η αλήθεια; H “αλήθεια” είναι να ρωτήσει κανείς όλους τους Ελληνες πολίτες τι ίδιο ερώτημα. Άρα λογικά, όσο μεγαλύτερο είναι το δείγμα μέτρησης, δηλαδή ο αριθμός των πολιτών που ερωτούνται τόσο με μεγαλύτερη ακρίβεια θα υπολογίζονται οι απαντήσεις των ερωτημάτων, τα οποία τους τίθενται και που συνήθως είναι ένα “ναί” ή ένα “όχι”. O υπολογισμός της μέσης τιμής δηλαδή του ποσοστού που απαντά πχ. “ναί” έχει το μικρότερο σφάλμα όταν ο αριθμός του δείγματος έχει το μεγαλύτερο πληθυσμό έρωτηθέντων. Το ποσοστό σφάλματος (το σφάλμα στον υπολογισμό του αποτελέσματος ή αν θέλετε μιας απάντησης) ελαττώνεται με τον αριθμό των συμμετεχόντων ακολουθώντας μια συγκεκριμένη στατιστική συνάρτηση (μαθηματικό τύπο), που εξαρτάται απο το αν η συλλογή απο την οποία επιθυμείται να αντληθεί μια απάντηση ή ένα σύνολο απαντήσεων μπορεί να εκφραστεί στατιστικά η συμπεριφορά της απο την στατιστική συνάρτηση που χρησιμοποιείται.
Ένα λοιπόν πρόβλημα στις δημοσκοπήσεις είναι η επιλογή της στατιστικής συνάρτησης. Το άλλο πρόβλημα είναι ο υπολογισμός του σφάλματος στον υπολογισμό της απάντησης που εξαρτάται και αυτός απο το μοντέλο που χρησιμοποιείται.
Ερωτώ λοιπόν, σε όσες δημοσκοπήσεις σας έχουν δείξει έχετε δεί ποτέ υπολογισμένο το λάθος του υπολογισμού; Όχι. Αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρουν στατιστική, Διότι, η στατιστική δεν προσαρμόζεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του καθενός. Είναι μέρος της επιστήμης των μαθηματικών καί έχει τους κανόνες της. Αυτό που σας δείχνουν είναι μόνο τα μέσα ποσοστά ή τα πιο πιθανάν ποσοστά, άλλο το ένα άλλο το αλλο…
Ας εξετάσουμε για παράδειγμα, τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης κάποιου καθηγητή Πανά, που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και με τα οποία εκτιμά και συγκρίνει τα αποτελέσματα του αριθμού ευρωβουλευτών το 2009 και το 2014.
Στον υπολογισμό των ανωτέρω αποτελεσμάτων δεν υπάρχει υπολογισμός σφάλματος και αυτό δεν είναι σωστό. Ο υπολογισμός αυτός θεωρείται επιστημονικά απο ελλειπής έως λάθος. Το άλλο θέμα αφορά τη χρήση ενός μοντέλου, το οποίο χρησιμοποιεί και το οποίο αναφέρει ως “τυχαία δειγματοληψία”.  Aυτό δεν στέκει επιστημονικά να χρησιμοποιηθεί, καθότι όλοι οι άνθρωποι δεν διαφέρουν ο ένας απο τον άλλο μόνο κατά ένα “Ναί” ή ένα “Όχι”. Eκτός αυτού, το σύστημα μελέτης δεν είναι ένα  σύστημα απομονωμένο και σε κατάσταση ισορροπίας. Συνεπώς υπολογισμός τυπικής απόκλισης με ένα μοντέλο, στο οποίο θεωρείται ότι υπάρχει “ισορροπία” δεν έχει επιστημονικό νόημα. 
Συνελόντι ειπείν, το όριο ενός κατά προσέγγιση μοντέλου που χρησιμοποιεί, όπως αυτό κλασσικές στατιστικές συναρτήσεις δεν αναμένεται επιστημονικά να έχει επιτυχία. Άν έχει θα οφείλεται σε άλλους λόγους… Eκτός αυτού δεν μπορείς να συγκρίνεις ανόμοια πράγματα, χωρίς να κανονικοποιήσεις τα αποτελέσματα. Και άλλο λάθος στην ανάλυση.
Το ότι ένας δημοσκόπος μπορεί να πέφτει κοντά σε ένα αποτέλεσμα θα μπορούσε να οφείλεται περισσότερο σε χρήση κάποιας συγκριτικής μεθοδολογίας και μαγείρεμα του αποτελέσματος ή σε χρήση άλλων μοντέλων που δεν είναι της παρούσης να αναφέρω. Σίγουρα το μοντέλο  που χρησιμοποιει ο κ.Πανάς δεν είναι επιστημονικά αποδεκτό για τη περίπτωση αυτού του είδους των δεδομένων. Τελεία και παύλα.

Φτάνει αυτό ή να βάλω και άλλο;


Δεν υπάρχουν σχόλια: